Wszyscy doskonale zdajemy sobie sprawę z tego, jaki zbawienny wpływ wywiera na nasze życie woda. Już noblista Szent Gorgi powiedział, że woda jest „matrycą życia”. Zdajemy sobie sprawę, że bez wody nie byłoby życia na ziemi. Jednak picie wody nie powinno być tylko przymusem regularnego uzupełniania płynów, lecz także przyjemnością płynącą z przyjemnego smaku i świadomości dostarczania naszemu organizmowi życiodajnych minerałów. To połączenie przyjemnego z pożytecznym sprawia, że częściej i z większą świadomością sięgamy na co dzień po wodę mineralną. Taka właśnie jest najnowsza Perła Sudetów o nazwie Woda Śląska – jej przyjemny, łagodny smak oraz bogactwo zawartych w niej kationów wapniowych, sodowych, magnezowych, potasowych, a także anionów wodorowęglanowych, siarczanowych oraz chlorkowych stawiają ją na najwyższej półce wód mineralnych, mających zbawienny wpływ na nasze zdrowie i samopoczucie. Perła Sudetów – Woda Śląska swe życiodajne właściwości zawdzięcza krystalicznie czystemu źródłu w górzystym rejonie Kotliny Kłodzkiem, z którego jest wydobywana. Jest to region czysty, o nieskażonym przemysłem ciężkim środowisku. Dbałość o zdrowie przejawia się także poprzez promocję aktywnego trybu życia. Woda ta, będąc oficjalnym partnerem drużyny WKS Śląsk Wrocław, jasno daje nam do zrozumienia, co powinno być dla nas najważniejsze – sport, aktywny wypoczynek, bycie w ruchu, tężyzna fizyczna, wigor, kondycja.... Widoczny na butelce herb drużyny obudzi w nas ducha walki i doda sił potrzebnych do stałego kultywowania promowanych przez Wodę Śląska sportowych priorytetów. Woda dostępna jest w dużej, półtoralitrowej butelce oraz w mniejszej półlitrowej, dzięki czemu może nam ona towarzyszyć wszędzie tam, gdzie udajemy się podczas całego, aktywnego dnia. Mieści się do torby, plecaka i łatwo nieść ją w ręce. Smakując wodę oznaczoną tym jakże rozpoznawalnym logo, mimowolnie przyswajamy sobie związane z nim ideały – ducha walki i motywację do bycia najlepszym. Idąc drogą wskazaną nam przez Perłę Sudetów – Wodę Śląska, zdobędziemy każdy szczyt i pokonamy wszelkie przeszkody. Zwyciężymy! Razem z WKS Śląsk Wrocław.
Pijąc wodę mineralną Perła Sudetów – Woda Śląska, wspieramy także naszą ukochaną drużynę WKS Śląsk Wrocław, która może się ciągle rozwijać i dążyć do kolejnych wygranych dzięki każdej kupionej przez Państwa butelce. Dzięki firmowaniu wody mineralnej swoim logo, klub WKS Śląsk Wrocław dąży do zrealizowania postawionych sobie celów stania się samodzielną, samo finansującą się jednostką. Zatem każdy łyk wody mineralnej Perła Śląska – Woda Śląska to nasza mała cegiełka dołożona do coraz silniejszych fundamentów klubu WKS Śląsk Wrocław.
[źródło: oficjalna strona internetowa Śląska Wrocław]
W 1946r. do Wrocławia przenosi się Oficerska Szkoła Saperów, powstała w styczniu 1945r. w Przemyślu.18 marca 1946r. przy szkole tej powstaje klub sportowy Pionier. W 1947r. przenosi się do Wrocławia druga uczelnia wojskowa: Oficerska Szkoła Piechoty nr 1. Przy OSZP powstaje klub sportowy Podchorążak.
W 1947r. oba te kluby połączyły się (dokładna data nie jest znana). Jeśli to Pionier wchłonął Podchorążaka, to można poważnie zastanawiać się, czy za datę powstania klubu nie przyjąć daty powstania Pioniera (1943).
Pionier w sezonie 1946/47 występował we wrocławskiej Klasie B i wywalczył awans do Klasy A, w której grał do końca 1950r., nie odnosząc poważniejszych sukcesów. W lutym 1951r. OWKS, bo tak nazywał się już wrocławski klub, przy zielonym stoliku zostaje dołączony do powiększonej 2. ligi. Jednak ten poziom rozgrywek okazuje się dla wrocławskich piłkarzy zbyt wysoki (zajęli ostatnie miejsce).
W 1952r. po zdobyciu mistrzostwa Dolnego Śląska i wygranych barażach z Pafawagiem Wrocław OWKS awansuje do 2. ligi, jednak po kolejnej reformie tej klasy rozgrywkowej awans zostaje wstrzymany.
Do 1956r. wrocławianie występują w lidze międzywojewódzkiej, kiedy to awansują do 2. ligi. Klub, po raz kolejny zmienia nazwę, tym razem na CWKS. W 1957r. beniaminek ze stolicy Dolnego Śląska toczy zaciętą, acz przegraną walkę z Polonią Bydgoszcz o awans do 1. ligi. W sierpniu 1957r. klub przyjmuje nazwę WKS Śląsk.
Wojskowi grają w 2. lidze osiem sezonów, by wiosną 1964 r. pod wodzą Władysława Giergiela po raz pierwszy awansować do ekstraklasy. Śląsk, zadomawia się w 1. lidze na pięć sezonów. W sezonie 1968/69 Śląsk opuszcza szeregi ekstraklasy.
Drugoligowa banicja trwa cztery sezony. W 1971 roku były piłkarz Śląska Władysław Żmuda, zostaje trenerem WKS-u i po dwóch latach w sezonie 1972/73 wprowadza wrocławian do 1. ligi.
Zaczyna się najlepszy okres w historii klubu. Wiosną 1975 Śląsk zajmuje 3. miejsce w lidze i debiutuje w europejskich pucharach. Po odprawieniu GAIS Göteborga i Royalu Antwerp, wojskowi w 3. rundzie Pucharu UEFA muszą uznać wyższość słynnego Liverpoolu. W sezonie 1975/76 Śląsk po raz pierwszy zdobywa Puchar Polski, w finale wygrywając w Warszawie ze Stalą Mielec. W nagrodę wrocławscy piłkarze grają w PZP i znów dochodzą do 3. rundy. Po wyeliminowaniu Floriany La Valetta i Bohemiansa Dublin, wojskowi odpadają z dalszych rozgrywek po przegranej z SSC Napoli.
Doświadczenie zdobyte na europejskich arenach procentowało w lidze. Wiosną 1977 Śląsk zdobywa jedyny jak na razie tytuł mistrza Polski.
Niestety, start wojskowych w Pucharze Mistrzów edycji 1977/78 wypadł mizernie. Wrocławianie w 1. rundzie trafiają na mistrza Bułgarii Lewski- Spartak Sofia i tą rywalizację przegrywają.
W 1978 roku Śląsk zajmuje 2. miejsce w lidze i zdobywa tytuł wicemistrza. W Pucharze UEFA wrocławianie po wyeliminowaniu niezbyt silnych przeciwników z Cypru i Islandii, nie dają rady w 3. rundzie tych rozgrywek silnej Borussii Mönchengladbach.
W sezonie 1979/80 wrocławianie znów są w ligowej czołówce i zajmują po raz drugi 3. miejsce w Polsce, co daje okazję do powrotu na europejskie salony.
Niestety, występy w Pucharze UEFA Śląsk kończy już po 1. rundzie, przegrywając z Dundee Unitek na wyjeździe aż 2:7.
W 1982 r. wrocławianie zażarcie walczą o tytuł mistrza Polski z łódzkim Widzewem, jednak przegrywają w dramatycznych okolicznościach, w ostatniej kolejce z krakowską Wisłą i muszą zadowolić się po raz drugi w historii- tytułem wicemistrzów Polski..
W Pucharze UEFA Śląsk w 1. rundzie eliminuje Dynamo Moskwa, jednak w następnej wyraźnie przegrywa rywalizację z Servette Genewa i odpada z dalszych rozgrywek.
W następnych sezonach wrocławianie spisują się przeciętnie, a do krajowej czołówki wracają w sezonie 1986/87 zajmując wysokie 4. miejsce w lidze i po raz drugi sięgają po Puchar Polski. W meczu finałowym w Opolu, w rzutach karnych wygrywają z GKS Katowice. W sierpniu 1987r. wrocławianie zdobywają Superpuchar Polski, wygrywając w Białymstoku z ówczesnym mistrzem Polski - Górnikiem Zabrze 2:0.
Jesienią w 1987r. Śląsk po raz ostatni- jak na razie- gra w europejskich pucharach - odpada już w pierwszej rundzie PZP z Realem San Sebastian.
Śląsk staje się ligowym średniakiem, aż do katastrofy w sezonie 1992/93, kiedy to Śląsk niespodziewanie po 20. sezonach nieprzerwanej gry w ekstraklasie spada do 2. ligi. Drugoligowa banicja trwa dwa sezony. Wiosną 1995r. Śląsk trenowany przez Stanisława Świerka wywalczył awans do 1. ligi. Występy w ekstraklasie, kończą się ponownym spadkiem do 2. ligi wiosną 1997r.
W grudniu 1997r. sekcję piłki nożnej wyodrębniono ze struktur klubu wojskowego i Śląsk stał się klubem wrocławskim. Na zapleczu ekstraklasy WKS spędził trzy sezony. Wiosną 2000r. piłkarze Śląska szkoleni przez Jana Calińskiego powrócili do krajowej elity. Pobyt w 1. lidze ponownie nie był długi i trwał tylko dwa sezony. Jesienią 2002r. Śląsk znów jest klubem drugoligowym, ale tylko sezon. Występując, nieprzerwanie w rozgrywkach szczebla centralnego od 1957 roku, wiosną 2003 Śląsk spada do 3. ligi. W pierwszym sezonie na trzecim froncie wrocławianie zajmują 2. miejsce w swojej grupie za Zagłębiem Sosnowiec i nieskutecznie walczą o awans do 2. ligi w barażach z Arką Gdynia. Po kilku latach, poznaliśmy kulisy tego dwu meczu, którego wrocławianie wygrać nie mogli. W sezonie 2004/05 Śląsk zajmuje 1. miejsce w trzecioligowej tabeli i awansuje do 2. ligi pod wodzą trenera Ryszarda Tarasiewicza. Beniaminek z Wrocławia, na drugim froncie, spisuje się bardzo dobrze i niewiele zabrakło do kolejnego awansu ostatecznie Śląsk jest czwarty.
W 2006r. z Wrocławia odchodzi trener Tarasiewicz i sezon 2006/2007 w wykonaniu Śląska nie jest najlepszy tylko 9. miejsce.
Latem 2007r. ponownie trenerem wrocławskiego klubu zostaje Tarasiewicz i wiosną 2008r. po raz drugi, trener ten wywalczył ze Śląskiem awans, tym razem do ekstraklasy.
Po sześciu latach tułaczki, wrocławski klub powrócił w szeregi najlepszych.
